Kas di Bula, 24 april 2008 – 9e therapiedag

De een na laatste dag. Met weemoed denk ik aan de 1e therapiedag, dat Yasmine met de armen omhoog afwerend naar GeeGee keek. Nu, de 9e therapiedag joelt ze over het water ‘joehoe’.
En wij maar denken dat ze het beste gegeven had en nu het ultieme nog was het genieten van het zwemmen met GeeGee. Nee, vandaag liet ze ons weer eens van de stoel vallen.

Na de gezellige barbecue van gisteren, was Yasmine vanmorgen niet te genieten. Toch wel lastig hoor, want je wilt natuurlijk dat ze zoveel mogelijk uit de therapie haalt. Maar dat heb je dus niet in de hand. We gaven voor de sessie aan de therapeuten aan dat ze waarschijnlijk niet zo heel erg veel zou laten zien, omdat ze erg moe was. We namen afscheid van haar en zagen haar even later weer in het water terug, wij op de brug.

Op de brug aangekomen zaten er twee mensen op ‘ons’ bankje. Ik was lichtelijk geïrriteerd, omdat ik ervan uitging dat ze ‘indringers’ waren. Ik dacht nog bij mezelf, ‘aapjes kijken doe je maar in de dierentuin, maar niet bij ONZE kinderen.’ Maar het zou ook zomaar kunnen zijn dat het familie was van de therapiekinderen op dok 1 of 2. Maar ze hadden een algemeen plattegrondje van het Seaquarium, dus ik dacht er het mijne van. Het lukte me om me even rustig te houden, maar toen ze aan me vroegen of ik een kind hier in therapie had, zei ik ‘ja’. Ik vroeg of dat bij hun ook het geval was. Ze gaven aan dat dat niet het geval was, dat ze nieuwsgierig waren en gewoon een kijkje wilde komen nemen. Dit was mijn kans. Ik antwoordde dat het CDTC wilde dat er alleen familie op de brug komt en dat het absoluut niet de bedoeling is dat mensen van buitenaf hier komen. Dat dachten ze al. Ik wilde het er verder niet me ze over hebben en uiteindelijk dropen ze af. Ik keek namelijk stug door mijn camera. Toen ze weg waren kon ik ons eigen bankje weer innemen.

Halverwege de sessie mochten we weer achter het muurtje van het dok plaatsnemen. We wisten niet wat we hoorden, Yasmine was de hele tijd aan het kletsen. Zegde hele zinnen. Ze krijgt hiervoor een aantal blokjes, gelijk aan het aantal woorden. Deze blokjes worden voor haar neergelegd en zo kan ze meetellen of ze alle woorden uit de zin gezegd heeft. Dat ging heel erg goed. Zelfs de lidwoorden en werkwoorden kwamen er redelijk goed uit.
Elke keer als ze in het water een rondje gezwommen had, kon ze aangeven of ze een kaart wilde. Dat moet ze luid en duidelijk zeggen. Een kaart betekent een keuze uit een oefening die ze met GeeGee wil doen. Ze koos herhaaldelijk voor kusjes van GeeGee, maar favoriet is wel het op de buik liggen bij GeeGee en de vinnen vasthouden en dan het water door.
Wij hebben weer genoten achter het dok. Zelfs toen we er met video- en fotocamera bovenop stonden, hield ze de aandacht bij de oefening op het dok. Heel goed.

Na afloop kregen we dat ook door de therapeuten bevestigd. Natuurlijk heeft ze nog heel veel oefening en begeleiding nodig, maar we weten dat ze het kan.
Er volgt nog een verslag waar dit allemaal in vastgelegd wordt, waarmee de therapeuten op Mariëndael verder kunnen borduren. Wat zijn we trots op onze ‘freule’.

En de boys? Die zijn weer lekker bezig geweest met de Kids Sea Club. Het thema van vandaag was zeeleeuwen. Ze hebben de show bekeken en een stuk theorie gehad. Om 11.00 uur stond het snorkelen weer centraal. Ze mochten dit keer van een soort plank afspringen en dat was lekker spannend. Iets dat de jongens geweldig vinden.

Voor de therapie heb ik in het office gekeken bij de dames die het foto- en videomateriaal samenstellen. Je krijgt een heel goed visueel overzicht. Met haar kwam ik ook te spreken over wat ouders soms beweegt om aan de therapie deel te nemen, als in de ogen van ‘buitenstaanders’ er niets meer te leren valt voor een kind. Ik gaf aan dat je als ouders er alles aan wilt doen wat binnen je mogelijkheden ligt om je kind zich verder te laten ontwikkelen. Je kunt daar hele hoge doelen aan hangen, maar soms zijn juist die kleine vorderingen al zo helpend in het dagelijks leven, dat dat voldoende is om uit een therapie te halen. Als een complex gehandicapt kind bijvoorbeeld minder gestrest is, dan kan dat al een wereld van verschil maken. Voor ons is dit bijvoorbeeld het feit van het nagels knippen en haren kammen van Yasmine, dat nu al op een ontspannen manier gaat. Dat is erg prettig. Niet alleen voor haar, maar ook voor ons.

De fotografe gaf ook aan dat op de laatste therapie vrijdagen altijd erg gespannen is. Zij delen dan hun materiaal uit. Ik werd nu al emotioneel. Hoe moet dat morgen toch?

Aan de andere kant is het ook goed dat we op het hoogtepunt opbreken. Daan gaf al aan zijn vrienden te missen en toch ook wel weer zin heeft om naar huis te gaan.

Na de therapie hebben de kinderen hun dagelijkse dosis ‘wafel’ genomen. Ze hebben bij de kantine al extra ingekocht deze week. Daarna zijn we naar huis gegaan. Lesley is even met ons mee geweest.
Om 14.30 uur Miranda en haar schoonmoeder opgehaald om naar Willemstad te gaan. Jurgen is met Lesley naar Lions Dive gegaan.

Met een flinke omweg kwamen we uiteindelijk op de plek van bestemming. Perfect ingeparkeerd met die bak. Ik was helemaal trots op mezelf. Inkopen gedaan bij Penha. Dat is een parfumeriezaak waar je voor bijna nop de duurste geuren en crèmes aan kunt schaffen. Voor mezelf White Linen met body lotion gekocht. Zalig en dat voor zo weinig geld. Daarna nog wat winkels bezocht en e.e.a. aangeschaft. We zijn er afgelopen zondag wel doorheen gelopen, maar toen waren de winkels dicht. Nu was alles open en viel het me op dat bijna de hele straat bestaat uit juweliers. Je snapt niet dat ze allemaal rendabel kunnen zijn. Wat me ook hier weer opviel, was de klantvriendelijkheid van het personeel. Op en top.

Koffie gedronken bij De Gouverneur. Schaaltje tapas erbij. Het begon overigens wel te regenen en de muggen vlogen om m’n kuiten. Daar dachten ze een flinke hap aan te hebben en dat bleek ook zo te zijn. Ik heb geloof ik 20 muggenbulten. Maarja, wat wil je met die kuiten.

Daarna via allerlei omwegen toch nog de twee dames bij Lions Dive afgezet en Jurgen opgehaald. Thuis gekomen, duik in het zwembad genomen om af te koelen. Golven gemaakt met de kinderen, het zwembad liep flink over.

Daarna lekker pizzaatje gegeten, gevolgd door een ijsje, want de koelkast moet leeg.
Nu ben ik afgebrand en ga lekker in m’n boek lezen. De aircootjes staan boven al aan.

Slaap lekker en tot morgen.

Leave a Reply