Archive for April 16th, 2008

Kas di Bula, 15 april 2008 – 2e therapiedag

Wednesday, April 16th, 2008

Allereerst iedereen bedankt voor jullie reacties. Het is fijn om te weten dat zoveel van jullie met ons meeleven.

Vanmorgen weer vroeg opgestaan. Om 08.00 uur zou immers de verhuurder bij ons op de stoep staan, om ons bij de verhuizing te begeleiden. Nog even de laatste dingetjes afwassen en we waren klaar voor vertrek. Kas di Bula ligt op een ander villapark, Girouette. Dat is een stuk dichterbij het CDTC. Nu was Kas di Sono mooi, maar dit is van een geheel ander kaliber. Het is een stuk groter en doet erg Amerikaans aan. Beetje tacky wel. De kinderen waren meteen verkocht. Helaas moesten we meteen door naar het CDTC, omdat de Kids Sea club om 09.00 uur zou beginnen.

Bij het kantoor stond Christel klaar, die de kinderen deze 14 dagen zal begeleiden. Het is een groep van kinderen in de leeftijd van 5 t/m 12 jaar. We hadden de jongens geïnstrueerd wel leuk mee te doen, want het gevaar bestaat dat het voor hun té kinderachtig is en dat ze dan gaan keten. Voor het kantoor zat ook de vader van Lleyton, Arjan. Hem, hun andere zoon Lesley, en zijn vrouw Miranda hadden we gisteren al ontmoet. Lleyton zit naast Yasmine op het dok, op dezelfde tijd. Met Arjan en later Miranda hebben we al pratend de tijd doorgebracht, totdat de therapie zou beginnen.

Yasmine had er weer zin in. Ze ging gewillig mee. Kwam even later in surfpak uit het kantoortje en vertrok richting het dok. Wij weer snel erachteraan om op de brug haar verrichtingen te bekijken. Het blijft geweldig om je kind zo bezig te zien. Je zag haar vorderingen maken in het contact met de dolfijn. Daar waar ze het gisteren nog eng vond, was het vandaag al een stuk aangenamer. Op een gegeven moment was ze met haar voeten aan het spetteren en volgde GeeGee haar, door met de staartvin te spetteren. Ze vond het geweldig. Ook het meeglijden met de dolfijn, zowel op haar buik als op haar rug ging goed. Ze wist dat wij op de brug zaten en af en toe kwamen ze richting ons gezwommen. Ook zagen we Yasmine op een van twee plaatjes wijzen. We snapten niet goed wat hier de bedoeling van was. Daarna ging er een stok in het water en liet Yasmine GeeGee daar overheen springen. Geweldig om te zien. Achteraf bleek dat Yasmine uit twee plaatjes dan mag kiezen wat ze wil doen. Ze koos voor de stok. Daarna weer een stuk oefeningen doen op het dok om vervolgens na een half uur weer het water in te glijden.

Na afloop komen de therapeuten naar ons toe om te vertellen hoe hun bevindingen zijn geweest. Yasmine kwam met hen mee en vertelde al honderduit. Inmiddels waren de jongens ook al weer gearriveerd. Die werden meteen, met Yasmine, door de stagiaire weer meegenomen om ‘op te ruimen’, zodat wij even rustig na konden praten. Wat de therapeuten aangaven was, dat Yasmine veel meer kan dan dat ze laat zien. Ze hebben geprobeerd om haar uit te dagen, door haar hardop een vraag uit te laten spreken b.v. mag ik drinken. Dat wilde ze niet zeggen, en kon ook het spelletje niet plaatsvinden. Ze moest huilen en ging op de grond liggen. Toen bleek dat de andere therapeut het spelletje mee ging doen, vond Yasmine dat toch niet in de haak. Ze deed vervolgens wat haar gevraagd was en werd daar ook voor beloond. Dat uitdagen willen ze herhalen om te kijken wat ze bij Yasmine los kunnen maken. Door Yasmine meer zelfvertrouwen te geven dat zij bepaalde dingen wel kan, zodat ze ze ook laat zien. Het zal voornamelijk gaan om de taal/spraak in combinatie met die concentratie en dergelijke.

We zijn benieuwd en gaan voorlopig gewoon door met genieten om onze spruit zo bezig te zien met het water en de dolfijn. Dat kan ook, omdat we weten dat de jongens goed ondergebracht zijn. Ze kwamen zeer enthousiast terug van hun club. Ze waren in de viskeuken geweest, hadden de zeeleeuwenshow gezien en wisten al van alles te vertellen over de dieren in het Seaquarium. Erg leuk en ze hadden het alledrie echt naar hun zin gehad. Ze hebben ook leuke contacten met de andere kinderen. Lesley heeft zich ook aangemeld voor de cursus ‘assistent dolfijntrainer 1′ en gaat die samen met Daan en Jurgen doen.

Na het therapiegebeuren zijn we afgezakt naar Mambo beach. We hadden honger en dorst. Het ligt op loopafstand van het CDTC. Voor Mambo beach moet je wel wat betalen, maar dat is niet veel. Het is een echt bountystrand met palmbomen, prachtig blauwe zee en als je goed oplet, mooie vogels. Gerrit Jan en ik hadden ons genesteld op een ligbed onder een boom (geen badkleding bij ons). De kinderen zijn de hele tijd in het water geweest. En ja, ook Yasmine. Hoe die het allemaal volhoudt is me soms een raadsel. Lekker broodje gegeten met frietjes en wat gedronken.

Omdat we om 17.30 uur weer bij het CDTC moesten zijn voor een ontmoeting met alle therapiekinderen en hun families, moesten we op tijd weg. Even langs de plaatselijke supermarkt gereden. Het is zo leuk, alles gaat hier op z’n dooie akkertje. Eerst afrekenen, pinnen kan gewoon. Daarna is er een jongen die alle boodschappen voor je inpakt. Het is wel de gewoonte om een fooi te geven, rond Nafl 1,00. Daarna kom je langs een controleur, die nauwkeurig de bon bekijkt, er een knipje in geeft als okay, maar niet de moeite neemt om ook daadwerkelijk in de zakjes te kijken. Die laatste security staat overigens niet overal. Nee, haast hebben ze hier niet, kan ik nog wat van leren.

Thuis gekomen lekker wat gedronken en ja hoor, de kinderen zaten alweer in het zwembad. Met moeite kregen we ze eruit om ons klaar te maken voor het happy hour op het CDTC. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er niet zoveel zin in had, ook niet echt de behoefte voelde om de ander families te ontmoeten, maar het was erg gezellig. We kwamen té laat binnen. Viel natuurlijk wel op, want met z’n zessen schuif je niet zomaar even aan. Het team had zich al voorgesteld. Daarna zijn we bij een ander Nederlands stel gaan zitten, welke voor de tweede keer hun zoon de therapie laat volgen. Leuk gesprek gehad en er waren veel overeenkomsten in het omgaan van een kind met een handicap, ook ten opzichte van de andere gezinsleden. Grappig eigenlijk wel.

Rond 19.30 was het tijd om te vertrekken. Thuis nog even wat yoghurt gegeten en de kinderen liggen inmiddels op bed. Yasmine ligt riant in een tweepersoonsbed op een eigen kamer. Timo idem dito. Daan en Jurgen slapen samen. Wij liggen aan de zijkant van het huis. Hebben een slaapkamer waar we met z’n zessen makkelijk zouden kunnen slapen. Aansluitend is een royale badkamer met kleedkamer. Beetje overdreven eigenlijk wel. Je zou elkaar hier nog kwijtraken.

Ik denk dat wij ook bijtijds naar bed vertrekken. Het zijn inspannende dagen, maar we genieten er zo ontzettend van.